دانلود آهنگ میثم ابراهیمی دوست دارم

  • دسته‌بندی نشده
  • نوامبر 14, 2018
بدون دیدگاه

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی دوست دارم

در این پست می توانید آهنگ میثم ابراهیمی دوست دارم را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی دوست دارم

Download New Song By Meysam Ebrahimi Called Dooset Daram

خوانندهنام آهنگترانه سرادسته بندی
محسن ابراهیمیدوست دارمآهنگ عاشقانه

 

نوشته دانلود آهنگ میثم ابراهیمی دوست دارم اولین بار در دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. پدیدار شد.

از غذا تا زبان غذا

بدون دیدگاه


Food of Language

 

یکی از مباحث داغ و البته روزمره افراد در سراسر دنیا پرداختن به غذا یا اصطلاحاً خوراکی است که میل می‌کنند. اما اگر کمی عمیق‌تر و با مطالعه اندکی در بحث خوراک و فرهنگ‌های غذایی به آن بنگریم، متوجه این موضوع خواهیم شد که مفاهیم بسیار بسیار بزرگ‌تر از آن چیزی است که در یک بشقاب غذا می‌بینید. در این حال با دانستن و آشنایی معانی وسیعی که پشت هر خوراک وجود دارد، قطعاً با دنیای جدیدی روبرو شده و شگفت زده می‌شوید.

 

در این نوشتار درباره مفهوم جذاب و ناشناخته‌ای به نام «زبان غذا» خواهیم پرداخت. به بیان ساده، زبان غذا در برگیرنده معانی مختلفی از قبیل : «بیان» به مفهوم اجتماعی و فرهنگی آن، تاریخ و عمل خوردن است. تعاریف مختلفی برای این عنوان مطرح شده است که در اینجا یک تعریف زیبا و جامع از کتاب وَزین «چای نوشی به مثابه فرهنگ» (تالیف دکتر پیمان متین و دکتر معصومه ابراهیمی) را ذکر می‌کنیم :

 

«به تدریج که انسان در طول زندگی‌اش جامعه پذیرتر می‌شود، نقش فرهنگ در مصرف غذا بیشتر خود را نمایان می‌سازد. تا جایی که مصرف غذا موقعیت فردی و اجتماعی انسان را بر اساس معیارهایی چون سن، جنسیت، مذهب، پایگاه اجتماعی، موقعیت جغرافیایی و شرایط اقتصادی بازگو می‌کند. از این رو بیهوده نیست اگر عمل خوردن را صرفاً فعالیتی فرهنگی بنامیم و آن را به مثابه شیوه‌ای از «بیان» در نظر بگیریم. این امر مقوله‌ای را پی ریزی کرده است که انسان شناسان به آن زبان غذا می‌گویند، زیرا خوردن نوعی بیان نمادین است که از طریق آن نه تنها هویت فردی، بلکه لایه‌های مختلف ساختارهای جامعه نیز آشکار می‌شود. بنابراین می‌بینیم که بسیاری از پژوهش‌های مربوط به غذا، به شناختن شرایط تاریخی-اجتماعی و ساختار و ارزش‌های اقتصادی و نمادین جامعه منتج می‌شود.»

 

در آخر بیهوده نیست اگر بگوییم نوع خوراک یک نشانه‌ی فرهنگی برای نمایش تمدن و پیشرفت هر جامعه‌ای است. در طول تاریخ بزرگ‌ترین تمدن‌ها آن‌هایی بوده‌اند که فرهنگ غذایی وسیع و دقیقی داشته‌اند، نه آنکه صرفا از غذا به عنوان یک ماده غذایی برای رفع گرسنگی استفاده می‌کردند.

 

(Visited 84 times, 1 visits today)

به این مطلب امتیاز دهید:

Loading…

سردبیر

سردبیر

مهم‌ترین تعهد و تلاش ما نشر مطالب و دستورهای غذایی مفید و اصیل با تکیه بر پژوهش‌های تاریخی در حوزه آشپزی و فرهنگ‌های غذایی و البته تغذیه و سلامتی است. جهت ارائه بهتر مطالب و تعامل بیشتر با سایت، شما همراهان و بازدیدکنندگان گرامی به آسانی می‌توانید نقطه نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید.


باتر کریم آمریکایی (کرم کره‌ای)

بدون دیدگاه


 

 

باتر کریم یا کرم کره‌ای یکی از بهترین و متدوال‌ترین فیلینگ‌ها (تزئین) برای انواع کیک و شیرینی است. کرم کره‌ای انواع و اقسام مختلفی دارد که در بین آن‌ها باتر کریم سوئیسی، فرانسوی، ایتالیایی و آلمانی از همه معروف‌تر است. البته وقتی اسم باترکریم به تنهایی ذکر می‌شود منظور باتر کریم آمریکایی است که قدمت آن از تمام نسخه‌های دیگر جدیدتر می‌باشد. تفاوت این مدل از کرم کره‌ای با سایر آن‌ها در این است که مدل آمریکایی صرفا با مخلوط کردن پودر شکر و کره تهیه می‌شود، اما مدل‌های دیگر از ترکیب کره با پایه مرنگ بدست می‌آید. عموما رایج‌ترین نوع این کرم برای تزئین کیک‌ همان باتر کریم آمریکایی است؛ زیرا به راحتی و بدون دردسر تهیه می‌شود، دستور آن راز و رمز و نکات بسیاری ندارد و همچنین قابلیت فرم دهی خوبی دارد. البته باید به این نکته هم توجه کرد که مدل آمریکایی نسبت به سایر مدل‌ها لطافت کمتری دارد و کمی بیش از حد شیرین است. با یادگیری این کرم لذیذ و جذاب از این پس به راحتی می‌توانید انواع کیک، کاپ کیک و شیرینی را به زیبایی تزئین کنید. ضمنا کرم کره‌ای آمریکایی بسیار رنگ پذیر است و با وانیل، انواع اسانس یا پودر کاکائو هم طعم‌دار می‌شود.

 

(Visited 618 times, 1 visits today)

کنافه – خوشمزه‌ترین دسر عربی

بدون دیدگاه


 

کنافه (Kanafeh) یک دسر جذاب و خوشمزه عربی است که اصالت آن مربوط به کشور فلسطین می‌باشد. نسخه ترکی این دسر که با نام کونفه می‌شناسند، یکی از محبوب‌ترین انواع آن است. علاوه بر آن این دسر لذیذ در بسیاری از کشورهای خاورمیانه و حتی کشورهای دیگری همانند یونان طرفداران بسیاری دارد. مشهور است که کنافه متعلق به شهر نابلس در فلسطین است و به آن لقب نماد دسرهای فلسطینی را داده‌اند. البته این را فراموش نکنیم که بیشتر شهرت این دسر به علت استفاده از پنیر معروف نابلسی در آن است.

 

کنافه انواع و اقسام مختلفی دارد که معمولا تفاوت آن‌ها در مواد اولیه و شکل تهیه آن است، ولی روش تهیه تقریبا یکی می‌باشد. به جزء کنافه ترکی چندین مدل در کشورهای عربی تهیه می‌شود که عمده تفاوت آن‌ها در استفاده از انواع خمیر است. به طور رایج در کشورهای عربی از انواع نودل و سمولینا برای تهیه آن استفاده می‌کنند.

 

کنافه نابلسی

 

شهر نابلس در فلسطین کاملا به نام این دسر معروف است. اولین بار از این دسر معروف در قرن ۱۰ میلادی نام برده شده است. مواد اولیه آن متشکل از نوعی از فرآوری غلات گندم (Shredded wheat) که با آرد گندم کامل تهیه می‌شود، پنیر نابلسی که نوعی پنیر نیمه نرم است و معمولا از شیر بز یا گوسفند تهیه می‌شود و شربت شکر که با گلاب یا عرق بهارنارنج طعم‌دار شده، می‌باشد.

 

رشته کنافه
رشته کنافه
کنافه نابلسی
کنافه نابلسی

 

کنافه ترکی

 

نوع ترکی این دسر که با نام کونفه (künefe) در زبان ترکی استانوبلی شناخته می‌شود از خوشمره‌ترین انواع این دسر است. نوع ترکی کنافه با رشته کادایف، پنیر لبنه ترکی یا پنیر اورفا و شربت شکر ساده در سینی‌های کوچک آماده می‌شود.

 

کنافه ترکی
کنافه ترکی

 

رشته ختایی

 

رشته ختایی یکی از معروف‌ترین شیرینی‌های تبریز شبیه رشته خشکار است. رشته ختایی نیز نوعی از کنافه است که بصورت رول شده یا بقچه‌ای تهیه می‌شود و میانه آن پنیر ندارد. تفاوت رشته ختایی با رشته کادایف در این است که رشته ختایی به بصورت ورقه‌های مشبک وجود دارد و کادایف کاملا رشته رشته است.

 

بیشتر بخوانید : طرز تهیه کنافه ترکی

 

(Visited 495 times, 3 visits today)

به این مطلب امتیاز دهید:

Loading…

سردبیر

سردبیر

مهم‌ترین تعهد و تلاش ما نشر مطالب و دستورهای غذایی مفید و اصیل با تکیه بر پژوهش‌های تاریخی در حوزه آشپزی و فرهنگ‌های غذایی و البته تغذیه و سلامتی است. جهت ارائه بهتر مطالب و تعامل بیشتر با سایت، شما همراهان و بازدیدکنندگان گرامی به آسانی می‌توانید نقطه نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید.


 

 

کنافه یکی از لذیذترین دسرهای عربی و البته یکی از محبوب‌ترین انواع دسرها در خاورمیانه است. این دسر خوشمزه و جذاب در هر یک از کشورهای این منطقه با انواع مختلفی از مواد اولیه تهیه می‌شود اما تقریبا همگی در روش تهیه مشابه هستند. بسیاری ریشه و اصالت این دسر را مربوط به فلسطین و طعم دلپذیر آن را مدیون استفاده از پنیر نابلسی می‌دانند؛ اما بیشتر شهرت کنافه با نسخه ترکی آن گره خورده است. کنافه ترکی یا در زبان ترکی استانبولی «کونفه» از پر طرفداران‌ترین انواع این دسر در خاورمیانه است که از رشته کادایف، پنیر و شربت باقوا تهیه می‌شود. علاوه بر اینکه این دسر ترکی دستور پخت آسانی دارد، نکاتی برای تهیه آن وجود دارد که طعم اعجاب انگیز آن را دو چندان می‌کند، که در این مطلب با آن آشنا خواهید شد.

 

(Visited 595 times, 1 visits today)

طرز تهیه شیرینی بامیه مخصوص

بدون دیدگاه


 

 

بامیه یکی از لذیذترین شیرینی‌های مناسبتی در ایران است که معمولا همراه با زولبیا به عنوان شیرینی مخصوص ماه مبارک رمضان شناخته می‌شود. بامیه یا Tulumba به عنوان یکی از شیرینی‌های ارزان قیمت و خیابانی در خاورمیانه شناخته می‌شود و ریشه آن به امپراطوری عثمانی می‌رسد. این شیرینی جذاب بسته به منطقه تهیه شکل ظاهری متفاوتی خواهد داشت، ممکن است بسیار کوچک یا بسیار بزرگ باشد؛ اما معمولا مواد اولیه آن مشابه است. در ایران بامیه زینت بخش سفره‌های افطار و در ترکیه سرو این شیرینی کنار چای، لذت نوشیدن آن را دو چندان می‌کند. برای تهیه شیرینی بامیه کار سختی در پیش نخواهید داشت، و با خواندن این مطلب با دستور تهیه و تمام نکات پخت آن آشنا خواهید شد.

 

(Visited 274 times, 1 visits today)

طرز تهیه موس شکلات شگفت انگیز

بدون دیدگاه


 

 

چیزی که بیشتر از همه در تمام دنیا از بین آشپزی فرانسوی شناخته شده است، دسرهای خوشمزه و رویایی آن‌هاست؛ در بین این دسرها چه چیزی بهتر از موس (Mousse). البته اکثر این دسرها این امکان را به شما می‌دهند تا با هر طعمی و یا کمی تغییر در دستور اصلی، یک دسر جذاب جدید خلق کنید و دنیای تازه‌ای از طعم و مزه را امتحان نمایید. موس شکلات تقریبا محبوب‌ترین در نوع خود است، که دستور تهیه‌های فراوانی دارد. اما شما در این مطلب با طرز تهیه موس شکلات شگفت انگیز از جیمی الیور آشنا خواهید شد؛ نگران نباشید تهیه این دسر کار سختی نیست، تنها نکاتی وجود دارد که در ادامه متوجه می‌شوید.

 

(Visited 574 times, 2 visits today)


 

مکتب بزرگ آشپزی ایرانی مملو از ویژگی‌های خارق العاده است که در طی قرن‌های متمادی به تکامل والایی رسیده. یکی از پیشرفته‌ترین و هوشمندانه‌ترین خوراکی‌هایی که آشپزی ایرانی را از سایر مکاتب متمایز می‌کند، انواع آش است. خوشبختانه امروزه معدود کتاب‌هایی برای بررسی وجوه مختلف دستور غذا و روش‌های آشپزی در ایران وجود دارد که تلاش ما را برای کشف راز و رمزهای هنر آشپزی ایرانی آسان‌تر می‌کند.

 

آش ماست یکی از انواع آش‌هایی است تنها در ایران تهیه نمی‌شود، بلکه در کشورهای دیگری همچون ترکیه و افغانستان نیز دستورات مشابهی از آن وجود دارد. تهیه این آش در ایران قدمت بسیاری دارد، به اندازه‌ای که بتوان آن و سایر آش‌ها را بخشی از میراث ناملموس کشور دانست. اما این خوراک لذیذ در اقصی نقاط ایران تهیه می‌شود و عموما مواد اصلی برای تهیه آن ماست، سبزی و برنج می‌باشد؛ البته در مناطق مختلف مواد اولیه دیگری همچون نخود، لپه، لوبیا، تخم مرغ و بلغور گندم و سبزی‌های محلی در تهیه آن نیز بکار می‌رود.

 

در این مطلب با چند دستور قدیمی و سنتی از روش تهیه آش ماست آشنا خواهید شد. نجف دریابندری در اثر ماندگار مستطاب آشپزی دستور تهیه آش ماست و آش ماست‌با را جدا کرده و درباره آن می‌نویسد : «با» همان آش است، بنابراین «ماست‌با» یعنی همان آش ماست؛ ولی مردم بروجرد برای محکم کاری این آش را «آش ماسوا» می‌نامند. همچنین آن را با کشک درست می‌کنند. البته ماست‌با را با ماست چکیده هم می‌توان درست کرد، چون کشک چیزی جز ماست پخته و خشک کرده نیست. البته در این دستور از بلغور، کشک و اسفناج استفاده شده است و با دستور ماست‌با در کتاب خوراک‌های ایرانی در زمان قاجار تفاوت چشمگیری دارد.

 

در لغت دهخدا درباره کلمه «با» چنین می‌خوانید : ” با. باج (در تعریب ) بمعنی آش. این کلمه مضاف باسامی آش‌ها آید مانند: ماست با و زیره با و کدوبا و امثال آن. بمعنی آش است بمعنی سکبا و زیربا و شوربا. ” بهرحال آنچه از این تعریف و دستورات بجا مانده مشخص است استفاده از کلمه «با» به عنوان آش در گذشته رایج بوده است، هر چند در مواد اولیه و روش تهیه بین نقاط و نواحی مختلف ایران اختلافی بسیاری وجود داشته باشد.

 

خوراک های ایرانی در زمان قاجار

 

این خورشِ «ماست‌با» آشی است بس نیکو و از روزگار پیشین به یادگار مانده. ماست را به تازی : رائب گویند. پیشوای هفتمین فرماید که : «هر که خواهد ماست مر او را رنجور نکند، با زِنیان خورد». زنیان : تخمی است خوش بو، به ایران زمین بسیار است. از همه شیرها ماست شود – بویژه از گوسپند که بهترین ماست هاست. پس از آن به زمستان ماست گاومیش. چون از آن بگذری، زِ آن گاو.

 

دستور این آش چنان است که کدبانو مرا گفت : «ماست‌با» به فرودین در گرمسیر، چون مارندران و گیلان و پارس، و به اردیبهشت به سردسیر، چون : آذرآبادگان (آذربایجان) و برخی جای‌ها از خراسان و همه کوهستان باید پختن که هر چه این پختنی را سزا باشد به دست آید، باید که برف از کوهسار رفته و زمین گرم گشته و سبزی‌ها نیکو روییده و گوسپندان و بره‌ها برگ‌های نیکو خورده و از چشمه‌های گوارا آب نوشیده.

 

این خوردنی باید پخت که جز آن روزگار نیکو شود. نخست باید سبزی‌‎های نیک – چون : آقجه باش، سورولی¹، گلین برمقی² و قزل بالدار به دست آورد و پاک شسته با برنج به دیگدان ریزند و برافروزند تا نیم پخت شود. پس گوشت بره با سر آن در آن افکنند و همی جوشانند تا نیک پخته شود. پس ماست لَت زده با پلپل (فلفل) و نمک بر آن ریزند و اندک اندک به استادی بر هم زنند که ماست تباه و بریده نگردد. و گرم گرم گوارا نوشند. اگر باشد، نارنج، از میان بریده‌ای نیز در آن افکنند – نیکوست. اگر نارنج تازه به دست نیاید، پوست نارنج اندکی در آن ریزند.

 

برخی بابونه تازه دشتی در این آش ریزند، و برخی گشنیز بُستانی ریزند، و برخی نخود افزایند با نیمه نخود (لپه). این‌ها همه بُود یا نبُود یکسان است. آنچه به ناچار خواهد اگر نبود نیکو شود؛ سبزی‌های کوهستان که شمردیم و گوشت بره‌ی شیر مست. سیر داغ نیز این آش را نیکو کند و به مازندران بی سیر داغ نخورند.

 

آشپزی دوره صفوی (ماده الحیوه)

 

گوشت او بره می‌باید مع دنبه، و جگر و کله دنبه چون بیندازند، شبت تر و ترخان و سعتر³ و پودینه ونعناع تر بیاندارند و ماست این چکیده باشد.

 

علم طبخ

 

گوشت بره را بار کرده، بپزند. لپه هم ریخته، بعد برنج ریخته دو سه جوش که خورد، بعد سبزی را ریخته تا بپزد. بعد ماست داخل کرده، نوش جان بفرمایند.

 

¹ سورولی؛ نوعی سبزی محلی، مربوط به آذربایجان شرقی می‌باشد و البته در مناطق دیگر ایران نیز یافت می‌شود که قیمت بالایی دارد. این سبزی بسیار معطر است که از ساقه آن برای آش استفاده می‌شود، همچنین گل‌های این سبزی نیز برای آش مورد استفاده قرار می‌گیرند. این گیاه بیشتر به صورت پخته در آش استفاده می‌شود و بسیار شبیه شوید است. این سبزی چون خیلی لطیف و سر زنده است به این نام مشهور است و معنی تحت الفظی خود کلمه ( علف یا گیاه پسر) می‌شود.

 

² گلین برمقی یا گلین بارماغی نوعی انگور است به معنای انگشت عروس که در آذربایجان فراوان است. همچنین نوعی گیاه گلدار است از تیره پروانه واران با گل‌های قرمز رنگ و بیضی شکل و ساقه‌های سبز مدور که بصورت متراکم در مناطق پر آب ایران می‌روید.

 

³ گیاهی بیابانی، دارای برگ‌های ریز و گل‌های کبود رنگ با طعم تند و خوشبو که در طب برای معالجۀ بعضی امراض ریه و معده به ‌کار می‌رود (فرهنگ فارسی عمید). گیاهی است که بزلف خوبان تشبیه کنند و فقرا از آن نان خورش سازند و خشک کرده و بدواً بکار برند و به فارسی آویشن گویند و در کتب طب بصاد نویسند تا بشعیر مشتبه نشود (لغت نامه دهخدا).

 

(Visited 234 times, 1 visits today)

به این مطلب امتیاز دهید:

Loading…

سردبیر

سردبیر

مهم‌ترین تعهد و تلاش ما نشر مطالب و دستورهای غذایی مفید و اصیل با تکیه بر پژوهش‌های تاریخی در حوزه آشپزی و فرهنگ‌های غذایی و البته تغذیه و سلامتی است. جهت ارائه بهتر مطالب و تعامل بیشتر با سایت، شما همراهان و بازدیدکنندگان گرامی به آسانی می‌توانید نقطه نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید.

چگونه تبدیل به یک منتقد غذا شویم؟

بدون دیدگاه


 

اصطلاح منتقد غذا (Food critic)، نویسنده غذا یا منتقد رستوران برای کسانی استفاده می‌شود که غذا و عملکرد رستوران‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهند و نتایج خود را منتشر می‌کنند. این افراد عموما نتایج تجزیه و تحلیل خود را در نشریات و مجلات چاپی و آنلاین به اشتراک می‌گذارند؛ البته نباید این نکته را فراموش کرد، کسانی که با این عناوین شناخته می‌شوند کارشناسان بسیار زبده‌ای هستند.

 

نقد غذا، یک حرفه‌ی عالی برای کسانی است که در مورد هنر آشپزی و البته نویسندگی در مورد آن، شور و اشتیاق زیادی دارند. برای شروع کار در این زمینه، لازم است که از طریق بررسی‌های فردی، تا زمانی که بتوانید آن را به کار تمام وقت خود تبدیل کنید، رزومه کاری مناسبی ایجاد کنید. خودتان را با منتقدان غذا آشنا کنید و در صنعت غذا درگیر شوید تا تجارب مهمی کسب نمایید. هنگامی که به عنوان یک منتقد شروع به کار کردید با سایر منتقدان ارتباط برقرار کنید و تمرین و پشتکار داشته باشید، و برای ایجاد شخصیت در این حرفه اصول اخلاق را در کار رعایت کنید.

 

حال که با مفهوم نقد غذا آشنا شدید به معرفی اصول و روش‌هایی می‌پردازیم که با رعایت آن‌ها و کسب تجربه می‌توانید به یک منتقد غذا تبدیل شوید.

 

کسب تحصیلات و مهارت

 

۱. اگر چه برخی از منتقدان غذا، از طریق کارهای سطح مقدماتی در صنایع غذایی کار خودشان را شروع کرده‌اند، اما تحصیلات دانشگاهی هنگام درخواست کار برای شما فرصت‌های بیشتری فراهم می‌کند. اگر از تحصیلات عالیه بگذریم، ابتدا باید به فکر توسعه آموزش های عمومی خود باشید. اگر علاقه‌ای به کسب تحصیلات دبیرستان یا دانشگاهی ندارید، آموزش هنرهای آشپزی می‌تواند به عنوان یک جایگزین، به شما در درک دنیای غذا و صنعت غذایی کمک شایانی کند.

 

منتقد غذا

 

۲. به دنبال کسب مدرک در زبان انگلیسی، ارتباطات یا روزنامه نگاری باشید. از آنجایی که نقد و نویسندگی در مورد غذا، یک زمینه بسیار رقابتی است، به دنبال کسب مدرکی باشید که به شما مهارت‌های ارتباط قوی، نوشتن و تفکر انتقادی بدهد. دوره‌ها و تمرین‌هایی که می‌گذرانید شما را برای شغل آینده‌تان آماده می‌کنند و به شما در برقراری ارتباط با سایر نویسندگان کمک می‌کند. اکثریت منتقدان غذا، دارای مدرک دانشگاهی هستند، که این مدرک کمک بسیاری برای یادگیری روش‌های نویسندگی و ایجاد تفکر انتقادی می‌کند.

 

برای آشنا شدن با خوراک‌ها، مواد غذایی و مکاتب مختلف آشپزی، دوره‌های آشپزی را بگذرانید. اگر مدرسه یا دانشگاه شما کلاس‌های فرعی در مورد آشپزی و صنایع غذایی ارائه می‌دهد، می‌توانید از آن کلاس‌ها برای تقویت خودتان استفاده کنید.

 

۳. سعی کنید در نشریات چاپی یا آنلاین مختلف مطلب بنویسید. باید به این نکته توجه کنید که، حتی اگر نشریات و یا سایت‌های در دسترس شما فاقد قسمتی در مورد بررسی غذا است، کار در مطبوعات می‌تواند تجربه ارزشمندی را به شما بدهد. گذراندن دوره‌های مقاله‌نویسی و روزنامه نگاری به شما کمک می‌کند که در آینده، به کمک دوره‌های کارآموزی موقعیت‌های بیشتری برای ورود خودتان به این صنعت تضمین کنید.

 

۴. دوره‌های کارآموزی را فراموش را نکنید. در صورت امکان، به دنبال یک دوره کارآموزی با یک منتقد غذا باشید. شما می‌توانید تجربه‌ای مناسب کسب کنید و شروع به ساختن مجموعه خودتان با یک مربی کنید که به شما مشاوره دهد. اگر نمی‌توانید یک موقعیت مرتبط پیدا کنید، دوره‌های کارآموزی نویسندگی مرتبط یا غیر مرتبط نیز می‌تواند به شما کمک کند تا در نوشتن تجربه کسب کنید.

 

کارآموزی‌تان را مانند یک شغل واقعی تلقی کنید. شاید احساس کنید که کارتان در طول کارآموزی در مقایسه با متخصصان، کمرنگ می‌شود اما شما بر روی کاری که در آن مشغول کارآموزی هستید، تمرکز کنید.

 

کسب تجربه

 

۱. برای کسب موقعیت‌های نویسندگی و نقد در سطح مقدماتی تلاش کنید. اولین کار نویسندگی شما ممکن است در مورد صنعت غذا نباشد. کار شما می‌تواند مسائل مربوط به سبک زندگی را در جراید و صفحات شخصی اینترنتی (بلاگ‌ها) در یک محدوده خاص پوشش دهد و یا به ایجاد بازاریابی محتوایی برای کسب و کار خاصی اختصاص داشته باشد. از این موقعیت به عنوان یک سنگ بنا استفاده کنید تا بتوانید حین ساخت یک موقعیت جدید برای حرفه منتقد غذا، خودتان را مشغول نگه دارید.

 

۲. با منتقدین غذا در اقصی نقاط دنیا و شیوه کارشان آشنا شوید. مطالعه در مورد کسانی که قبل از شما کارشان را به عنوان منتقد شروع کرده‌اند و تجربه بالایی دارند، به شما کمک خواهد کرد که یاد بگیرید که چه تکنیک‌هایی در نویسندگی جواب می‌دهد و چگونه کار خود را بسازید. برای آشنایی بیشتر با دنیای نقد غذا، کارهای منتقدان مختلف را دنبال کنید. برای شروع، می‌توانید با برخی منتقدان متبحر معاصر از جمله : Gael Greene و Jeffrey Steingarten آشنا شوید.

 

۳. اطلاعات و ذائقه آشپزی خود را گسترش دهید. منتقدان غذا باید با مواد غذایی مختلف، مواد تشکیل دهنده‌ی غذاها، شیوه‌های آشپزی و پیشینه آن‌ها آشنا باشند. وقتی به رستوران جدیدی می‌روید، چیزی سفارش دهید که با آن آشنا نیستید (حتی اگر مطمئن نیستید از آن لذت خواهید برد). اجزای مختلف را در غذایی که می‌خورید تجزیه و تحلیل کنید، که چگونه این طعم‌ها با هم کار می‌کنند؟ آشپز از چه تکنیک‌هایی برای درست کردن این غذا استفاده کرده؟

 

منتقد غذا

 

هیچ چیزی را از قلم نیندازید. همه چیز را امتحان کنید و مورد بررسی قرار دهید. فقط تعداد اندکی از منتقدان در این صنعت توانسته‌اند فقط با بررسی تکه‌های مرغ، بستنی شکلاتی و سایر غذاهای خوب کار خودشان را پیش ببرند.

 

۴. شروع به نوشتن مقالات خودتان کنید. « توجه کنید که نقد خوب شامل مطالب بسیاری است، نه فقط اینکه فقط بگویید آیا غذا را دوست دارید یا نه ». هنگام نوشتن اولین مقالاتتان، نگاهی به مقالات منتقدانی که آن‌ها تحسین می‌کنید بیندازید. یک نقد خوب، تمام عناصر و جزئیات از تجربه شما مانند محیط، خدمات کارکنان، ظروفی که در آن غذا سرو می‌شود و تصورات کلی شما را در بر می‌گیرد.

 

با اعتماد به نفس و صداقت بنویسید. بیش از حد مهربان بودن و یا بیش از حد انتقادی بودن نسبت به یک رستوران برای خوانندگان شما سودی نخواهد داشت. از اصطلاحات بسیار پیچیده رستورانی یا اصطلاحات پیچیده آشپزی کمتر استفاده کنید. در هر جایی که مجبور به استفاده از این اصطلاحات شدید، آن‌ها را به سادگی توضیح دهید.

 

استفاده از فعل اول شخص (من) احساس ناخوشایندی به مخاطب می‌دهد. از ذکر اول شخص اجتناب کنید و بر روی رستوران تمرکز داشته باشید. همچنین استفاده از افعال دوم شخص (شما) به میزان کم، خوب است.

 

۵. خودتان را به عنوان یک منتقد غذا به نشریات معرفی کنید. در حالی که رزومه‌تان را به عنوان یک منتقد غذا کامل می‌کنید، قبل از اینکه یک کار تمام وقت پیدا کنید، ممکن است به تجربه در زمینه مقاله نویسی نیاز داشته باشید. برای شروع، خودتان را در نشریات قرار دهید. رزومه کاری، یک زمینه مقاله کوچک و چند نمونه مقاله از طرف خودتان ایمیل کنید. زمینه مقاله‌نویسی شما باید شامل یک پاراگراف کوتاه در مورد ایده مقاله شما باشد و این که چرا این نشریه برای کار شما مناسب است. با نشریات کوچک شروع کنید و با انتشار مقالات مختلف، راهتان را تا انتشارات معتبرتر ادامه دهید.

 

البته حواستان به این نکته باشد، پیش از ارسال ایمیل به این نشریات و مجلات، دستورالعمل و ضوابط آن‌ها را بخوانید. این مورد به شما این امکان را خواهد داد که بدانید با چه کسی یا چه تفکری روبرو هستید و چگونه باید درخواست خود را مطرح کنید.

 

۶. برای کسب موقعیت‌هایی با شرایط مالی بهتر در حوزه خود تلاش کنید. هنگامی که در نوشتن مقالات انتقادی برای نشریات مختلف تجربه کسب کردید، درصدد کسب موقعیت‌های انتقادی تمام وقت با شرایط مالی بهتر باشید. می‌توانید با نوشتن یک ستون غذایی هفتگی و یا اداره مقالات انتقادی رستوران‌ها برای یک مجله خاص یا نشریه اینترنتی، شغل‌تان را تضمین کنید. همچنین کار آزادانه‌تان (فریلنسر) را ادامه دهید تا رزومه کاری‌تان را تقویت کرده و دیدتان را در نویسندگی افزایش یابد.

 

 افزایش تخصص و تجربه

 

۱. در انجمن‌های مرتبط با روزنامه نگاری و غذا عضو شوید. این انجمن‌ها با اتصال دادن افراد حرفه‌ای، درصدد افزایش کیفیت نوشته‌ها و انتقال تجربیات هستند. اعضا از کار با سایر منتقدان و متخصصان، دسترسی به خبرنامه¬ها و سمینارها و شرکت در یک همایش‌های سالانه بهره‌مند می‌شوند.

 

۲. یک وبلاگ یا وبسایت بسازید و وبلاگ نویسی را شروع کنید. ارسال مقالات انتقادی در وبلاگ یا وبسایت شخصی‌تان به شما کمک خواهد کرد که سطح نویسندگی قویتری کسب کنید. در مورد رستوران‌هایی که می‌روید بنویسید، حتی اگر درخواستی از طرف یک نشریه برای نوشتن آن نداشته باشید. اضافه کردن سایر مطالب مرتبط با غذا را هم در نظر بگیرید تا توجه بیشتری از سمت دنبال کنندگان خود کسب کنید.

 

منتقد غذا

 

۳. با سایر منتقدان غذا، ارتباط برقرار کنید. با سایر منتقدانی که از طریق انجمن‌ها یا رسانه‌های مختلف در هنگام کار بر روی ماموریت هستند، ملاقات کنید و سعی نمایید تا با آن‌ها همکاری داشته باشید. از بینش و روش کار آن‌ها یاد بگیرید و به دیگران یاد بدهید. این کار سخت و کاملا تخصصی است، بنابراین داشتن دوستانی که متخصص و با تجربه هستند، می‌تواند به شما کمک کند تا لحظات سخت را پشت سر بگذارید.

 

۴. ناشناس باشید و از نام مستعار برای خود استفاده کنید. برخی از منتقدان غذا ترجیح می‌دهند که مشخصات کمتری از خود داشته باشند؛ بنابراین رستوران‌ها آن‌ها را تشخیص نمی‌دهند و کیفیت یا خدمات معمول غذا را به نفع خودشان تغییر ندهند. قطعا مجبور نیستید که همیشه کارتان را تحت یک نام مستعار باشد، اما بیشتر از حد لازم در رستوران جلب توجه نکنید. اعلام حضور به عنوان یک منتقد غذا در هنگام غذا خوردن، کاری بسیار غیر حرفه‌ای در نظر گرفته می‌شود.

 

منتقدان مشهور غذا 

 

در زمان معاصر، شناخته شده‌ترین منتقدان غذا اغلب کسانی بوده‌اند که برای روزنامه و نشریات معتبر در سراسر جهان مطلب نوشته‌اند، علی الخصوص کسانی که در مجلات تخصصی غذایی همانند Gourmet در ایالات متحده آمریکا فعالیت کرده‌اند. ماهیت زودگذر و سرگرمی رادیو و تلویزیون و فضای مجازی به این معناست که تعداد بسیار کمی از منتقدان غذایی به طور موثر از این رسانه‌ها استفاده کرده‌اند. یکی از این نمونه‌ها، برنامه تلویزیونی BBC است. هوگ فرنلی ویتینگستل، با راه اندازی یک ستون جدید در روزنامه The Guardian در سپتامبر ۲۰۰۶، هم از رسانه‌های دیداری و هم چاپی استفاده کرد تا بر تولید و عرضه مواد غذایی کاملا تمرکز کند.

 

رویکردهای منتقدان مختلف، از روش سختگیرانه آدریان آنتونی (Adrian Anthony Gill) شروع می‌شود، تا نوشتن طنز آمیز کسانی مانند مورگان مورفی در برنامه “America’s Funniest Food Critic” یا تری دوراک، و رویکرد متفاوت روت ریچل در نشریه Gourmet و نیویورک تایمز ادامه می‌یابد.

 

سایر منتقدان قابل توجه عبارتند از پاتریشیا ولز (Patricia Wells) کسی که مقالات آگاهانه و درخشانی درباره غذا و رستوران‌ها می‌نویسد و گاهی اوقات به جای استفاده از سبک مودب همیشگی‌اش از انتقادات تندی استفاده می‌کند. منتقد دیگر رایموند والتر ملقب به R. W. Apple Jr از نیویورک تایمز بود که مقالات طولانی و متفکرانه‌ای درباره سفرهایش در سراسر جهان برای جستجوی غذای عالی و نقد آن‌ها نوشت، البته هیچگاه به عنوان منتقد رستوان شناخته نشد. همچنین برید جیسون (Brad A. Johnson) تنها منتقد رستوران آمریکایی است که جایزه James Beard (بنیاد جوایز جیمز بیرد) را برای نقد رستوران به دست آورد.

 

بعد از آن‌ها منتقدان غذایی منطقه‌ای بسیار زیادی اعم از نانسی لسون در سیاتل، پات نورس در سیدنی و استفن داونز و جان لتلین در ملبورن هستند که هر هفته و هر ماه درمورد بهترین‌های رستوران‌های شهرهایشان می‌نویسند.

 

همچنین جایلس کورن (Giles Coren) به خاطر نمایش «منتقد میلیون دلاری» بسیار مشهور شد، کسی که رستوران‌های کانادا و ایالات متحده آمریکا را ارزیابی می‌کند، و کیفیت خدمات، طعم غذا و محیط هر رستوران را تجزیه و تحلیل می‌نماید. به غیر از این پروژه، او یک مقاله‌نویس غذای شناخته شده است که برای نشریاتی مانند London Times و Independent UK نیز می‌نویسد.

 

(Visited 157 times, 1 visits today)

به این مطلب امتیاز دهید:

Loading…



Pesto


 

پِستو (Pesto) که گاهی اوقات با نام پاستو نیز شناخته می‌شود، یک سس یا چاشنی معروف ایتالیایی متعلق به شهر جنوا در منطقه لیگوریا می‌باشد. البته تلفظ کامل و صحیح آن در زبان ایتالیایی pesto alla genovese است. به طور سنتی این چاشنی لذیذ از ریحان، سیر خرد شده، دانه کاج، نمک، پنیر پامژان، پنیر پکورینو رومنو و روغن زیتون درجه یک تهیه می‌شود.

 

نام فعلی پستو از فعل ایتالیایی Pestare به معنای خرد کردن گرفته شده است و این نکته اشاره به روش تهیه این سس دارد. البته خود این کلمه نیز ریشه لاتین دارد. طبق سنت آشپزی لیگوریا مواد اولیه پستو در هاونی از جنس سنگ مرمر خرد و با هم مخلوط می‌شوند. ایتالیایی‌ها کمتر از کلمه Pesto برای این چاشنی استفاده می‌کنند و این اصطلاح عموما به معنی خرد کردن به کار می‌رود.

 

به طور کلی دو نظریه مهم درباره تاریخچه پیدایش سس پستو وجود دارد. نظریه اول ریشه آن را متعلق به روم باستان می‌داند. رومیان باستان خوراکی شبیه پستو به نام moretum داشتند که از ترکیب سیر، نمک، برگ گیاهان، روغن زیتون و سرکه ساخته می‌شده است. در نظریه دوم معتقدند این سس در زمان قرون وسطی در آشپزی لیگوریا بجود آمده است و در رژیم غذایی آنان نقش بسزایی داشت.

 

جالب است بدانید که ریحان اولین بار در دستور یک آشپز ایتالیایی در سال ۱۸۶۳ به پستو اضافه شد. همچنین وقتی ریحان در فصل‌هایی کم یاب می‌شود، بجای آن از جعفری یا مرزنجوش استفاده می‌کنند. در آشپزی فرانسوی نیز پستو وجود دارد اما بدون دانه کاج. در آمریکایی شمالی از اوایل دهه ۹۰ میلادی این سس لذیذ ایتالیایی شناخته و محبوب شد.

 

دستورهایی بیشماری از پستو و البته پاستا پستو وجود دارد که قسمتی زیادی از آن‌ها بنا به ذائقه و منطقه تهیه کاملا متفاوت است. همچنین از سس پستو در تهیه خوراک‌های دیگری همچون سالاد و پیتزا نیز استفاده می‌شود.

 

(Visited 213 times, 1 visits today)

به این مطلب امتیاز دهید:

Loading…



سردبیر

سردبیر

مهم‌ترین تعهد و تلاش ما نشر مطالب و دستورهای غذایی مفید و اصیل با تکیه بر پژوهش‌های تاریخی در حوزه آشپزی و فرهنگ‌های غذایی و البته تغذیه و سلامتی است. جهت ارائه بهتر مطالب و تعامل بیشتر با سایت، شما همراهان و بازدیدکنندگان گرامی به آسانی می‌توانید نقطه نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید.



آخرین دیدگاه‌ها

    دسته‌ها